ÜYE GİRİŞİ ÜYE OLMAK İÇİN ALTTAKİ LİNK İ TIKLA

BÜNYAN

KAYSERİ İLİ BÜNYAN İLÇESİ
BÜNYAN İLÇE TANITIM
bünyan
 kayseri bünyan 
bünyan kayseri
bünyan resimler
bünyan fotoğraflar
bünyan manzaralar
bünyan görüntüler
bünyan haber
bünyan spor
bünyan video
bünyan ulaşım
bünyan haritası
bünyan turizm
bünyan konaklama
bünyan otel
bünyan pansiyon
bünyan yurt
bünyan eğitim
bünyan okul
bünyan lisesi
bünyan konut
bünyan emlak
bünyan satılık
bünyan kiralık
bünyan arsa
bünyan araç
bünyan kültür
bünyan sanat
bünyan ekonomi
bünyan ticaret
bünyan sanayi
bünyan tarım
bünyan hayvancılık
bünyan sağlık
bünyan hastahanesi
bünyan iklim
bünyan doğa
bünyan gezi
bünyan tatil
bünyan yemaklari
bünyan dağları
bünyan akarsuları
bünyan ovaları
bünyan gölleri
bünyan graboloru
Kayseri`nin halıları ile ünlü ilçesi: Bünyan
BÜNYAN İLÇE TARİH
Bünyan, yıllar boyu büyük bir yerleşim merkezi olmadığı için tarihçesi Kayseri’ ye bağlı kalmıştır. Bölge hangi hâkimiyetin altına girmişse Bünyan da ona tabi olmuştur.
Burada üzerinde duracağımız husus Bünyan’da ilk yerleşimin kimler tarafından olduğu ve Bünyan’a Türklerin yerleşmesidir.
Bünyan’a ilk yerleşimin, kayabaşındaki mağaralardan Etiler tarafından olduğu bilinmektedir.(Etiler M.Ö.1450-1200 tarihleri arasında Kızılırmak boylarında hüküm sürmüş ve zamanın en büyük yerleşim merkezlerini kurmuştur.(Kaniş-Karum) gibi,

Eti Devleti M.Ö.1200 tarihinde Medler’in ve Pers’lerin istilasına uğrayarak yıkıldıktan sonra iç kısma çekilen Etiler Akkışla İlçesini Kululu Köyünde Tabal Krallığını kurarak burayı kendilerine Başşehir yapmıştır.(Bu tarihlerde hüküm süren Hititlere Geç Hititler denmektedir.) Tabal Krallığı 24 prenslik merkezinden meydana gelmiş idi. Bu prensliklerin biri de Bünyan’ın Sultanhanı köyüdür. Sultanhanı’nda yapılan kazılarda bulunan yazılı taşın üst kısmının kırık olmasına rağmen 4,7 ve 10. satırlarında Prens Savativara kendisini Tabal kralı Vauşmen’in vasili olduğunu bildirmektedir.
 (Bugünkü Sultanhanı köyü, kervansaray yapıldıktan sonra kurulmuştur.) eski prensliğin harabe halindeki kalıntıları Tuz Gölü’nün kıyısınadır. Eti Devleti’nin yıkılmasından sonra Medler’in Anadolu’ya hâkim olduğu dönemde, Bünyan önemli bir yerleşim merkezi olmuştur. 1915-1920 yılları arasında Bünyan’da bulunarak Ankara’daki müzeye gönderilen “Ateş Sunağı” (Heykel) üzerinde inceleme yapan Alman Ord. Prof. Kurt Bittel özetle şöyle demektedir.”Medler’in Anadolu’ya hâkim olduğu dönemde Ateş Dini Anadolu’ya hâkim olmuştur. 
Bünyan’da bulunan Ateş Sunağından anlaşıldığına göre Bünyan’da bir ateş tapınağı bulunmakta idi. Bünyan o zaman Kapadokya’nın hücra geçitsiz bir bölgesinde değil, tahminlerimize göre memleketin fiilen merkezini teşkil eden bir kısmında bulunuyordu. Bünyan aynı zamanda, volkanik yaylanın tam ortasında, Mazaka vadisinin doğu kenarında ve böylelikle Kapadokya’nın asıl merkez bölgesinin içinde bulunmaktadır. Anadolu’da yayılan Ateş dini Romalıların Anadolu’ya hâkim olmasına kadar devam etmiştir.
33 yılında Roma İmparatoru Büyük İskender, Kızılırmak’ın iki yakasındaki Devletlerin hâkimiyetine son vererek, bu toprakları Roma İmparatorluğuna katmıştır.
Roma İmparatorluğu Anadolu’ya hâkim olunca Hıristiyanlık dini yeni yeni yayılmaya başlamıştı. Gizli olarak yayılmakta olan bu dinin mensupları Kapadokya bölgesinde (Ürgüp, Göreme) olduğu gibi Bünyan’da da Kayabaşındaki mağaralarda yaşamıştır. Kapadokya’daki özelliklerin aynısının burada olmasına rağmen Kayabaşı ilgisizlikten tanıtılamamıştır.
Bölge 647 tarihinde Muaviye tarafından ele geçirilerek bir müddet Arapların hâkimiyeti altında kalmıştır. İlçedeki Sümerbank Fabrikasının temel kazısında bir çömlek içerisinde bulunan Abbasi Halifelerinden Mustazi Binurullah’a ait gümüş paraların bu dönemden kalmış olması muhtemeldir. (Bu paralar Kayseri müzesindedir.) Bölge, ilk olarak Türkler tarafından 1067 tarihinde Afşin Bey tarafından fethedilmiştir. Bünyan’a Türkler tarafından ilk yerleşim bu tarihte olmuştur.
 Cami-i Kebir mahallesindeki mezarlıkta bulunan Selçuklu mezarları üzerindeki tarihler 1067 yılını göstermektedir. 1071 tarihinden sonra Anadolu Selçuklu hâkimiyeti altına girince Alparslan yıkılan eski Kayseri şehrin yerine bugünkü şehri kurmuştur. Şehre de Türkistan ve Buhara’dan gelen Müslüman Türkler ile Afşarların İran’da yaşayan kollarından bazı Afşar aşiretlerini yerleştirerek, çevrede konuşulan Rum dilini yasaklayıp Pelü Türkçesini (Uygurca) resmi konuşulan dil haline getirmiştir.
Türkler Anadolu’ya ilk olarak 1071 tarihinden sonra gelmemiş, bazı Türk boyları Alparslan’ın Anadolu’yu fethinden önce Anadolu’ya yerleşmiştir. Bunların ekseriyeti Hıristiyanlığın tesiri altında kalarak Hıristiyan olmuş Türklerdir. Bunun en bariz örneği Alparslan’ın 1071 tarihinde yapmış olduğu Malazgirt Meydan Muharebesinde Romanos Diogenes’in ordusunda bulunan Hıristiyan Türk boylarının Alparslan’ın tarafına geçmesidir. Bunun yanında da bazı Müslüman Türk boyları da Anadolu’ya yerleşmiştir.
Bu konuda Urfalı Mateos şöyle demektedir. “1018 yılında Tuğrul Bey’in kardeşi Çağrı (Çakır) Bey Anadolu’ya geldiğinde burada daha önce gelen Türkmen boyları ile karşılaştı (Türkmen Müslüman alemi tarafından Müslüman Türklere verilen genel addır.)
Kayseri ve çevresi 1086 tarihinde Danişmendi emirlerinden Mehmet Gümüştekin Gazi tarafından fethedilerek Danişmendi Beyliğine baş şehir yapılınca, Bünyan’a Türklerin yerleşmesi bu tarihten sonra hızlanmıştır. Mehmet Gümüştekin Gazi 1086 tarihinde Kayseri’yi fethettiği ve “Kayseri fatihi” unvanını aldığı Şer-i Mahkeme Sicilinde 13 Muharrem 1636 tarihi ile kayıtlı Padişah fermanı ile tasdik edilmiştir.
Emir Mehmet Gümüştekin Gazi’ ye bu başarılarından dolayı Halifelik makamınca “Melik” unvanı verilmiştir. (Melik Mehmet Gümüştekin Gazi 1134 tarihinde ölmüş ve Kayseri’de kendi ismi ile anılan Melikgazi Türbesinde yatmaktadır.) Bu tarihten sonra Danişmendi Beyleri melik unvanı ile anılmıştır.
Melikgazi Kayseri ve çevresinde birçok savaşlar yaparak çevrede yaşayan Rum ve Ermenilerin hâkimiyetine son vermiştir.
Bünyan’daki Kurbantepe denilen yerdeki şehitlik (mezarlık) bu savaşlardan kalmadır. O tarihlerde yapılan bu savaşların halk arasında Battal Gazi’nin yapmış olduğu savaşlar diye anlatılmasının sebebini araştırdım, buna sebep; 1074 yılında İstiklalini ilan etmek isteyen Beyliklerin birçoğu Halk arasında daha etkili olması için soylarını milletin tanınmış kişilerine bağlamaya çalışmıştır.
Türkiye tarihi bu konuda şöyle demektedir:”Danişmendiler Devletinin kurucusu Gazi Ahmet Bin Ali Bin Nasır adlı Türkmenler içerisinde talim ve tedrisata vakıf ve bilgileri sebebiyle Danişmend lakaplı bir kişidir. Kendisi Türkmen ise de annesi Seyyit Battal Gazi unvanıyla tanınmış olan Haşimi sülalesinin Seyyitlerinden olan meşhur Mücahit İbni Muhammet Cafer Bin Hüseyin’in kız kardeşinin çocuğudur. (Yeğini) Bu yüzden Danişmendi Melikleri Battal Gazi soyundan geldikleri için halk arasında Battal Gazi diye anılmaktadır.
Kayseri ve çevresi 1162 tarihinde İzzettin Kılıçarslan tarafından yeniden Selçuklu topraklarına katılmıştır. Selçuklu idaresinde Kayseri’nin ismi yıllarca Danişmend ili olarak geçmiştir. Kayseri ve çevresinin imarı 1219-1236 tarihleri arasında Sultan Alaeddin Keykubat zamanında olmuştur. Anadolu’da birçok cami ve kervansaray yaptırılmıştır. Bu dönemde Bünyan’a Selçuklular tarafından bazı yerleşmeler de olmuştur, bunlar merkez dâhil Büyük Bürüngüz, Girveli, Sultanhanı, Karadayı, Yünören, Akmescit Köyleri ile Elbaşı Nahiyesidir. Büyük Bürüngüz köyündeki cami ile Karadayı ve Sultanhanı köylerindeki Kervansaraylar bu dönemden kalmadır.
Selçuklu Devleti zayıflamaya başlayınca Anadolu’daki hâkimiyetini kaybetmiş Anadolu’da İlhanlı hükümdarı Gazan Hanın hâkimiyeti altına girmiştir. Gazan Han 1294 tarihinde Müslümanlığı kabul edince Gazan Mahmut Han adını almıştır. İlhanlılar döneminde Anadolu imar edilmiş, birçok tarihi eser yaptırılarak Müslüman dinin yayılmasına ve gelişmesine çalışılmıştır. Bu tarihlerde Bünyan’a 30 km mesafede bulunan Yabanlı Pazarı (Pazarören) devletlerarası alışverişin yapıldığı zamanın en büyük pazarıdır.
 1277’den itibaren Anadolu Moğolların hâkimiyeti altına girmesiyle bu çevre Moğol umumi valilerinin yaylakları durumuna gelmiştir. Moğol umumi valisi Samagar Noyan burada oturduğu için Pazarören ‘in batısındaki bir köy ile yakınındaki dağ Samağar ismini taşımaktadır. Bu tarihlerde bu köye İlhanlılar tarafından yerleşmeler olmuştur. İlhanlıların Anadolu Valisi Tac-ı Kızıl Emir Zahirrettin Mahmut tarafından 1333 tarihinde Bünyan’a bir cami (Camii kebir) yaptırılmıştır. Tac-ı Kızılın asıl adı İlhanlı emirlerinden Esen Kutluğ’dur. Kesin olmayan bilgilere göre bu emirin Bünyan’a yerleşip öldüğü, oğlu Emir Zahirrettin Mahmut tarafından da babasının hayrına buraya bir cami yaptırdığı söylenmektedir.
İlhanlı hükümdarları Cengiz Han’ın torunladır. Timurlenk Anadolu’yu istila ettikten sonra geri dönerken Anadolu’daki Tatarları zorla götürmüştür. Bunlardan yalnız İlhanlıların Anadolu valisi Samagar Noya’nın aile efradı ile Tatarların Cu’ankar kolu Anadolu’da kalmıştır.
Bölge bu tarihten sonra Ertena (Erdena) beyliğinin hâkimiyeti altına girmiştir. İlçemizin Yağmurbey köyü bu tarihlerde kurulmuştur. Mehmet Bey Ertena Beyliğinin başına geçince kendisini içki ve eğlenceye vermiş, beyliğin gidişatını iyi görmeyen Ertena Emirlerinden Emir Kurt Beyi tahttan indirerek hapsetmiştir.
Hapisten kaçan Mehmet Bey, Karamanoğlu Beyliğine sığınarak çocukluk arkadaşı olan Karamanoğlu Beyi Seyfettin Süleyman’ın kardeşi Alaeddin Ali’den yardım istemiştir. Alaeddin Ali de 20.000 kişilik bir ordu ile Kayseri üzerine yürümüş,
1357 tarihinde yapılan savaşta Emir Kurt Bey yenilerek Sivas’a doğru kaçmıştır. Mehmet Bey tahta geçtikten sonra Emir Kurt Bey affedilerek kendisine Yağmurbey köyü tımar olarak verilmiş, Emir Kurt Bey’de buraya yerleşmiştir. Etrafa ait bir tepe üzerindeki ilk yerleşim yerinin temel kalıntıları halen durmaktadır.
Ertena Beyliği zamanında Ertena Beyliğinin 4. Emiri Cafer Bin Ertena (Cafer Bey) tarafından Karkaya köyünde türbesi bulunan Seyyit Halil Hazretlerinin tekke ve zaviyesi adına, evladına ve sülalesine birçok gelir ve arzi vakfedilmiştir.
Kayseri ve çevresi 1467 tarihinde Fatih Sultan Mehmed’in vezirlerinden Gedik Ahmet Paşa tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır.
Bu dönemde Kayseri ve çevresi sık sık Maraş’ta hüküm süren Dulkadiroğlu Beyliğinin hâkimiyeti altına girince Anadolu’da Dulkadiroğlu Beylerinden Aleddevle Bozkurt Bey ve Aleddevle Şahruh Bey tarafından imar ve onarım işleri yapılmıştır. Büyük Bürüngüz köyündeki Sultan Alaeddin Cami de bu kişiler tarafından tamir ettirildiği için bu camiye Aleddevle camii de denilmektedir. Melik Gazi köyündeki Melik Gazi türbesini yaptıran Aleddevle Bozkurt Bey’ in Samaar Köyündeki Abdurrahman Gazi türbesi ile Karakaya köyündeki Seyyid Halil Hazretlerinin türbesini de yaptırmış olması gerekir. Çünkü bu türbeler büyüklü küçüklü altıgen üzerine aynı plandadır.
16. Asır başlarında Kayseri kazasında Sahra, Koramaz Cebel-i Ali, Cbel-i Erciyes, Karakaya, Kenarı ırmak, Malya, Karataş ve Bozatlu olmak üzere 9 nahiye bulunmaktadır.
Günümüzde 906/1500 ve 926/1520 tarihli tahrir defterinde kayıtlı bu nahiyelerin hiçbirisi yoktur.
Sarımsaklı (Bünyan), Büyük Bürüngüz (Ulu Bürüngüz), Gergeme, Sultanhanı köyü ile Süksün cemaati ile Süleymanlı cemaati Koramaz nahiyesine bağlı idi. O zamanki idari sisteme göre bu nahiyeler bir yerleşim birimi değil de idari sınırlar içerisinde kalan yerdi.
1500 tarihli tapu tahrir defterlerinde köylerin şahıslara akçe karşılığı mülk olarak verildiği gösterilmektedir. Bazı köylerin hisselere ayrılıp birkaç kişiye de verildiği görülmüştür. Koramaz nahiyesine bağlı olan köylerden şahıslara mülk olarak verilen ilçemiz köyleri şunlardır:
Mülk sahibi şahıslar Köy Akçe
Sa’di Bey Sarımsaklı 7986
Mustafa Çelebi, Cafer Bey Sarımsaklı 7986
Hundi Paşa El Meşhur Ahi Yahşi Sarımsaklı 2400
Verese-i Sadık Ulu Bürüngüz 3043
Şah Sultan Binti Hızır(Şahıs Vakfı) Ulu Bürüngüz 1110
KasımÇelebi Gergeme 1841
Hüseyin V. Cansız Gergeme 2403
Aynı tarihte tapu tahrir defterindeki kayıtta Sultanhanı köyünün Dulkadirli hissesi olduğu belirtilmektedir.
1500 yılında Osmanlı Devletince tutulan Başbakanlık arşivinde Mliyeden Müdevver defter 20 varak 29 a-29b-30a tapu tahrir defteri 387 sayfa 105 ‘deki Sarımsaklı (Bünyan) sayfa 204’deki Gergeme(Doğanlar) köyüne aittir.
Sarımsaklı Köyü: Mezkun halkın %60’nın gayr-i Müslim olduğu köyde 1500’de 54 Gebran Hane, 37 Müslim Hane, 15 c, 21 m,1 imam, 1a’ma,1 buruni,1 zaviyedar, 1 pir-i Fani ve 2 gaip, 1520’de 35 Müslim hane, 78 gebran hane, 13 m,nüfus bulunmakta idi. Köyün başlıca mahsulleri arpa, buğday ve bostan idi. Hayvancılık ve arıcılıkta yapılan köyde 2 bezirhane ve 4 değirmen vardı. Alınan vergi hasılı 1500 de 18 bin 934 akçe cizye olarak 1338 akçe, 1520 de ise 19946 akçe idi. Bu iki tarih arsındaki nüfus artışı %2 kadardır. Sarımsaklı köyünden çıkan sudan, bu köyün hudutları dâhilinde öteden beri hücret-i şer’iyye ile Mir’abık alınmadığı tahrir sırasında belirlenince hüccet verilecek deftere kayıt edilmiştir. Bu köyü tabii olan Höngele mezrasının hâsılı 720 akçe, İsa Emirze Bey çiftliğinin hasılı ise 1100 akçe idi.
Gereme Köyü: 16. asır başlarında gayrı Müslimlerle meskûn olan köyde 1500’de 2h 2c, 6m nüfus vardı. Fakat bu köye tabii olan Meysun mezrasında meskun olup aynı tarihte mezrada 4h, 4c, 2m, nüfus bulunmakta olup, 1520 tarihinde 18h, 5m, nüfus kayıtlı idi. 1500tarihli defterde burada 10 çiftlik yerin Osmanlı Memluk harbinde 1485-1490 şam, askerinin tecavüzüne maruz kalması sebebiyle mahlul olduğu ve bu yüzden divani hasıl kayıt edilmediği belirtilmektedir. Köyün başlıca mahsulleri arpa, buğday, bağ, meyve ve ceviz idi. ayrıca köyde 4 değirmen ikisi harap 4bezirhane vardı. Köyün vergi hâsılı mezra ile birlikte hesaplanmış olup 1500 de 3378 akçe,1520 de ise cizyesi 596 akçe olmak üzere hâsılı 2296 akçe idi. Bu köyde tabii olan Toraman ve Serçe mezralarının hâsılı 756 akçe idi, denilmektedir. Bu tarihlerde tapu kayıt defterlerinde Bünyan’a (Sarımsaklı Kariyyesi) yerleşen Türkler içerisinde İsa Emirze Bey’den ve burada bulunan Çiftliğinden bahsedilmektedir. Emirze oğulları günümüzde Emirze oğlu, göçer, Karakut, Ecevit, Sert, Çalıoğlu, Akat, Eser gibi soyadlar almıştır. Bünyan’ın kurucu aileleri arasında rastlanan lakapların bazıları şunlardır: Horasanlıoğulları, (İmamoğulları) bu aile zamanla 5 lazade (Çınar) 4-Abdi Efendi (Ünal) 5- Sadiler (Önsoy-bozkurt) bu aileye 1561 tarihinde Seyyit’lik beratı verilmiştir. (Seyyit Hz. Hüseyin’in soyundan gelenlere denmektedir.)
Tığlıoğulları üç gruba ayrılmıştır. 1- Tığlı oğlu (Tığlı) 2- İbrahim efendiler (Uğur-Korkmaz-Solak-Dönmez) 3- Bıyıklıoğulları (Bıyıklı-Orhan-Keskin) Mutluoğulları (Mutlu-Oruç) Zanzanlar (Akyüz- Sarıkaya) Aile lakapları zamanla değiştiği için 1500-1700 yılları arsındaki bazı lakaplarla irtibat kuramadım. Bu yüzden tespit edemediğim bazı aileler olmuştur. Bazı ailelerde 1600 yılından sonra yerleşmiştir. Bunlar Gıtırlar ve Zoburlar Maraş’tan, Teciroğulları Tokat’tan, Hacatlar Bürüngüz’den, Konaklılar Horasan’dan gelmiştir.
1500-1520 yılları arasında tutulan tapu tahrir defterlerinden anlaşıldığına göre Gergeme Köyüne bu tarihe kadar daha Türkler yerleşmemiştir. Buraya Türklerin yerleşmesi 1520 tarihinden sonra olmuştur. İlk terleşen aileler Bezircioğulları ve Bezircilerdir. Bezircioğulları (Tanrıöver, İşlenmiş, Biçer, Özsoy, Şahin, Akgül, Ünal, Toprak, Çakmak, Çakıcı) Bezirciler (Kaplan, Cesaret, Kaysı, Akay, Altuntaş, Ceylan) dır. Bu aileler Bezircilik yaptığı için bu lakabı almıştır. (Bezir ızgın bitkisinden çıkartılan yağdır.) O tarihte Kayseri kazasının dışarıya ihraç ettiği malların başında Bezir ve Güherçile gelmektedir.
1510 tarihinde ilçe köylerine birçok yerleşme olmuştur. 1510 tarihinde İran Hükümdarı Şah İsmail ile Maraş’ta hüküm süren Dulkadiroğlu Beyliği arasında savaş çıkınca daha önceleri Maraş’a yerleşen birçok Türk boyu buradan göç ederek Osmanlı Devleti topraklarına yerleşmiştir. Şah İsmail ile Aleddevle Bey arasındaki savaşın sebebi ise kız isteme meselesidir. Şah İsmail, Dulkadiroğlu Beyi Aleddevle’nin kızını istemiş o da vermeyince Şah İsmail ordusu ile Maraş üzerine yürümüştür. Neticesinde Anadolu’da Alevilik yayılmaya başlamış bu olay ilerde Çaldıran savaşının başlıca sebebi olmuştur.1710-1720 yılları arasında Horasan’dan gelen Serdengeçti Ahmet Ağa Kayseri Ayanı Çobanoğlu’ndan izin alarak Bünyan’a (Sarımsaklı) yerleşmiştir. Ahmet Ağa 1730 tarihinde İran’la yapılan Tebriz harbine Cebeci Bayraktarı Sarımsaklı Ahmet Ağa olarak katılmıştır. Mir’at-ı Kayseriyye bu konuda şunları demektedir: Patrona Halil İsyanı bastırıldıktan sonra isyana katılanlardan birçoğu memleketine kaçınca 1730 yılında çıkan bir fermanla bu eşkıyaların cezalanması istenmiştir. Bunlardan Kayserili Kulaksız Hüseyin denilen şahsın cezalandırılması için orta çavuşlarından Bekir Ağa bu şahsın suçlu olduğunu tespit etmiş, fakat kendisinin Cebesi Bayraktarı Sarımsaklı Ahmet Ağa’nın bayrağı altında Şark Seferine gittiği için kardeşinin yanında bulunan mallarına el koyarak açık artırma ile sattırıp devlete irat kayıt etmiştir.
Cebeci Bayraktarı Sarımsaklı Ahmet Ağa Tebriz Harbi dönüşünde getirdiği çeşitli harp ganimetleri arasında Tebriz Müftüsü’nün kızı Kadıncık Kadın da vardır. Ahmet Ağa’ bu hanımdan çocuğu olmamıştır. Kadıncık Kadın’ın mezar taşındaki (Bilavelet) çocuksuz yazısı dabu olayı teyit etmektedir. Konaklılar denilen Ahmet Ağa’nın sülalesine acem (İran’lı )denmesinin sebebi budur.
Ahmet Ağa’nın oğlu Ömer Ağa1785 tarihinde konağı yaptırmıştır. Konak yapıldığında etrafı sur gibi duvarlarla çevrili, mazgal delikleri buluna, nöbet kuleleri ile korunan, muntazam bir yapı idi. Binada Haremlik, Selamlık kısımları ile misafirhaneler ve Develikler vardı.
Konağı yaptıran Ömer Ağa’nın torunu olan Derviş Ağa da 1877 tarihinde Derviş Ağa camiini yaptırmıştır.  
Bünyan ilçesinin önceki ismi Sarımsaklı’dır. İsmin Sarımsaklı olmasının sebebi, Kayseri’nin Sarımsaklı ihtiyacının büyük kısmının buradan temin edilmesindendir. Sarımsaklı bir köy iken Osmanlı Devleti zamanında zamantı havalisine yerleştirilen Avşar oymaklarının baskılarından çekinen çevre köylerin, Alımpınarı, Eğiset, Bahroğlu, Karaağız, Boyalı, Susuzca, Karaziraat, Öğrenci, Suluören, Elönü, Fakılar, Höyüklü, Tadırlı, Karabaşören Ada, Kayapınar, Mansır, Sarıkaya, Çorbacıyeri, Çalapverdi, İsriil, Koyunağalı, Poşana, Ağcağıl, Başınyayla, Zibaba, Örtüören, Karakışla, Akmezgit, Mahzenin Ören, Topuklu, Kötüören gibi köy ve mezraların Sarımsaklıya göç etmelerinden nüfusu aniden çoğalınca 1878 tarihinde Nahiye olmuştur. Nahiye müdürlüklerini yapan şahısları; Çöreke’nin Hasan Efendi, Konaklı Hacı Ağa ile Gergemeli Hacı Ağlardır.
Sarımsaklı nahiyesi 1895 tarihinde Osmanlı Padişahı Abdülhamid zamanında ilçe olmuş ilçeye de Padişahın ismine izafeten Bünyan-ı Hamit (Hamidiye) ismi verilmiştir. Bünyan Arapçada “Yapı” anlamına gelmektedir. Bünyan-ı Hamit, Hamid’ in yapısı anlamındadır.
Burada Sarımsaklının İlçe olmasına sebep olan Konaklı Hayret Ağa’dan bahsetmek istiyorum. Hayret Ağa Nahiyede sözü geçen ve çevresi olan bir kişidir. Sivas Mutasarrıfı Halil Rifat Paşanın yakın dostudur.( Sarımsaklı o tarihte Sivas’a bağlıdır. ) Bir müddet sonra sadrazam olan Halil Rifat Paşa Hayret Ağanın hasta olduğunu duyunca kendisini tedavi ettirmek için İstanbul’a çağırttırmıştır. İstanbul’a giden Hayret Ağaya tedavisi yapıldıktan sonra Sadrazam tarafından bir isteğinin olup olmadığını sorulur. Hayret Ağada Sarımsaklı Nahiyesinin ilçe olmasını talep eder. Sadrazamda “sen git, ben Sarımsaklı’nın ilçe olduğuna dair fermanı gönderirim” der. 1895 tarihinde Sarımsaklının Bünyan-ı Hamit ismiyle ilçe olduğuna dair Padişah fermanı gelir.
Ani göçlerle Bünyan’ın İlçe olmasına sebep olan Avşarların tecir (mecburi iskân) olayından kısaca bahsetmek istiyorum. Avşarlar 24 oğuz boyundan Bozok koluna mensuptur. Kayseri ve ilçelerinde yaşayan Avşarlar, Kuzey Suriye’de ve Halep’te yaşayan Avşarların bir kısmıdır. 17. yüzyılda Osmanlı Devleti zayıf düşüp göçebeleri askere almayıp bunlardan vergi toplayamaz olunca boyları iskâna tabii tutmuştur. Göçebe halkı, çiftlik yapan yerli halka zarar vermemesi için zamanla yıkılarak viran olmuş terkedilmiş topraklara yerleştirip, buraları imar ederek tarımı geliştirmek istemiştir.
İskana razı olmayan Avşarlarla Hükümet kuvvetleri arasında kanlı çarpışmalar neticesi Avşarların bir kısmı Rakka, Hama ve Hunus’a sürgün edilerek iskana tabi tutulmuştur. Zamantı bölgesinde yaşayan Avşarlar devleti yerleşik düzene geçeceklerine inandıkları için sürgün edilmemelerine rağmen burada yerleşik düzene geçmeyip talan hareketlerine katılınca devlet tarafından 1703 yılında Rakka’ya sürülmüş, buradan kaçmışlar, 1730 yılında yine Rakka’ya sürülmüş, yine kaçmışlar, Devlet otoritesinin zayıf olmasından Devlete isyan ederek bir müddet bildikleri gibi yaşamışlar, 1886 yılında Derviş Paşa fırka-ı İslahiye birlikleri ile kanlı çarpışmalar neticesinde Avşarların isyanını bastırınca, Avşarlar 1887 yılında uzun yaylada mecburi iskana (tecir) tabi tutulmuştur.
1908 yılında meşrutiyetin ilanı ile Abdülhamit tahttan indirilince İlçenin isminden Hamit kelimesi kaldırılmış, isim Bünyan olarak kalmıştır. Bünyan İlçe olmadan Sivas İlinin Pınarbaşı (Aziziye) İlçesine bağlı iken 1912 yılında Kayseri iline ilçe olarak bağlanmıştır.
İlçe daha önceleri Müslüman ve Hristiyan Mahallesi olmak üzere 2 kısma ayrılmıştır. Yenice mahallesinde Rumlar, Bayramlı mahallesinde Ermeniler oturduğu için buralara Hristiyan mahallesi, Müslümanların oturduğu Camiikebir, Dervişağa, İbrahimbey, Camiicedit Mahallelerinin bulunduğu yukarı kesimde Müslüman mahallesi denilmekte idi. Yenice mahallesinde oturan Rumların ekseriyeti 1923 yılında Yunanistan’da bulunan Müslüman Türklere mübadele (Değiştirme) edilmiştir. Burada şu husus dikkatimi çekmiştir. Yunanistan’daki Türklere mübadele edilen Rum dediğimiz halkın ekseriyetinin aslı Hıristiyan Türk’tür. Hıristiyan Türkler hakkında ilk bilgi 1580 yılına ait Kayseri Mahkemesi kayıtlarından alınmıştır. Bu konuda Prof. Dr. Mehmet Eröz şunları söylemektedir: “Mahkeme kayıtlarından anlaşıldığına göre Sarımsaklı’da (Bünyan) Kaya isimli Hıristiyan Türk oğluna önce Yahşi adını vermiş fakat keşiş olduktan sonra yahşiyi Papadopulos’a çevirmiş kızını adını da Nikol koymuştur.
Bilindiği gibi Türkler Ortaasya’dan Anadolu’ya göç etmeye başladığında gelen Türkler arasında Hıristiyan Türklerde vardı. Bunun haricinde 1071 den önce Anadolu’ya göç edip Hıristiyanlaşmış 10 bin kaman Türkü vardır. Bu Türkler İmparator Johannes Vatatzes tarafından (1222-1254) Trakya’dan göç ettirilerek Anadolu’ya yerleştirilmiştir. Bunun haricinde Gagavuz’larda Hıristiyanlığı kabul etmiş Selçukluların bir koludur.
İlçeye 1939 yılının Ekim ayının başında Bulgaristan’dan gelen soydaşlarımız yerleşmiştir. Gelenlerin ekseriyeti Bulgaristan’ın Sumnu Vilayetinin Yenipazar Kazasının çevre köylerindendir. Bu ailelerin 54 hanesi Küçük Ahmet olup, Süleymanlı, Mahmuzlu, Doyuranlar Köyünden de 2’şer hanedir.
Bunlardan başka kazamıza 1951 yılında Varna Vilayetinin Pıravda Kazasının Sofular Köyünden 2 hane daha gelmiştir
Bulgaristan’dan yurdumuza gelen bu aileler önce İzmit-Tuzla’ya buradan Devlet kanalı ile yurdun her tarafına dağılmıştır. Bu dağıtımda Bünyan merkezine 60 hane kadar soydaşımız yerleştirilmiş diğer ailelerde Tuzhisar, Köprübaşı, Karacaören ve Sıvgın Köylerine iskân edilmiştir.
İlçeye gelen bu aileler, iskân için önce boş hanelere yerleştirilmiş hane başına yıllık 600 TL. Kira bedeli tahsisat bağlanmıştır. 1940 yılında bütün ailelere bedelsiz olarak tarla dağıtılmış, 1947 yılında ev yapımı için arsa dağıtılarak inşaat içinde hane başına 150 TL. Yardım yapılmıştır. Mahalleye yerleşen hane sayısı 1951 yılında gelen son aileler ile 90 haneyi bulmuştur. Yakın zamanlarda çevre köylerden İlçe merkezine göç fazla olmuş, gelenlerin ekseriyeti sağlık mahallesine yerleştiği için burası İlçenin en büyük mahallelerinden biri durumuna gelmiştir.
BÜNYAN İLÇE COĞRAFYA
GENEL BİLGİLER
Bünyan İç Anadolu Bölgesinin yukarı Kızılırmak bölümünde Kayseri’ye bağlı bir ilçedir. Kayseri’nin 40 km kuzey doğusundadır. Yüz ölçümü 1306 km2 dir. Sekiz kasabası ve yirmi dört köyü vardır.
Bünyan ilçesi, doğuda Pınarbaşı, güneyde Tomarza, batıda Kayseri, kuzeyde Sarıoğlan ve Akkışla ilçeleriyle çevrilidir. İlçe merkezinin nüfusu, 13800 olup köyleriyle birlikte 43795 kişidir.
Erciyes dağının 40 km kuzeydoğusunda, 35,52 boylam ve 38,55 enlemi üzerinde 1900 rakımlı Koramaz dağının kuzey eteğinde deniz seviyesinden 1348 m yükseklikteki bir mevki de kurulmuştur.
Sivas - Kayseri Demiryolu İlçeye bağlı Büyüktuzhisar Kasabası'ndan geçmektedir.
İlçeye ulaşım eski Kayseri - Malatya Karayolundan sağlanmaktadır.
BÜNYAN İLÇE İKLİM
İKLİMİ
İlçede karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlı geçer. Yağmurlar en çok Nisan-Mayıs ve Ekim aylarında olur, kar ise Aralık, Ocak-Şubat aylarında yağar.
Yıllık yağış tutarı 35 cm dir. Yağışlar genellikle batıdan gelir. Yıllık ortalama sıcaklık 10 santigrat derece civarındadır.
Gece ile gündüz arasındaki ısı farkı çok fazladır. Kışları Kuzeyden poyraz, yazları Doğudan karayel, Güneyden lodos en çok esen rüzgarlardır.
İlçe merkezinde daha çok doğudan batıya “ Boğaz Yeli ” denen soğuk rüzgar eser.
BÜNYAN İLÇE BİTKİ ÖRTÜSÜ
BİTKİ ÖRTÜSÜ
Tabii bitki örtüsü içinde stepler önemli yer tutar. Stepler hem yağış azlığına hem de su kaybına yol açan uzun yaz kuraklığında ilkbahar ortalarından yaz başlarına kadar yeşilliğini muhafaza eder. Yaz ortalarına doğru bitkilerde sararmalar başlayarak yavaş yavaş kaybolur.
Bünyan’ da ormanlık, koruluk yoktur. Koramaz dağlarının kolları üzerinde yabani armut ağaçları ile Kahveci köyüne ait Eğriyıl tepelerinde çok küçük miktarda meşelik vardır. Ayrıca dağlarda kendiliğinden biten bodur çalılıklara ve keven bitkisine rastlamak mümkündür.
Son yıllarda ilçe merkezinde su boylarında ve sulanabilen arazilerde kavak ve söğüt ağaçları dikilmeye başlanmıştır. İlçe halkı bu sahaya ilgi göstermektedir. Bünyan ve köylerindeki bahçelerde çeşitli meyve ağaçları vardır. Bu ağaçlar içinde elma ve kayısı önemlidir.
Üzüm bağları içerisinde en önemli olanlar, merkezdeki Şeşe ile Karakaya ve Karahıdır köylerindeki bağlardır. Bağcılık son yıllarda gerekli ilgiyi görmediği için gerilemiştir.
BÜNYAN İLÇE YÜZEY ŞEKİLLERİ
YÜZEY ŞEKİLLERİ
Arazisi umumiyetle kuzeybatıda, kuzeydoğu,güneybatı istikametinde uzanan Kızılırmak nehri vadisine karşı, yer yer dik ve sarp, yer yer hafif meyilli tatlı sırtlardan ibarettir.
Belli başlı engebelerinden, güneybatı boyunca uzanan 1900 rakımlı Koramaz dağları vardır. Bu dağların Güllüce ve Süksün köylerine doğru uzanan parçaları, Mercimek, Alımpınarı, Ayvasıl, Turnadağı, Tepetarla ve Anadut adlarını alır.
Koramaz dağları Erciyes dağının 15 km kuzey doğusundan başlayarak Uzunyayla’ya kadar 60 km boyunca uzanan sıradağlardır. Bu dağların batı bölümüne Koramaz dağı ( 1900 m ), orta bölümüne Çeksorot dağı ( 1950 m ), doğu bölümüne de Hınzır dağı ( 2623 m ) denilmektedir. Bu sıradağlar yalnız iki yerde geçit vermektedir. Bu geçitlerin birincisi ilçe sınırları dahilinde Hazarşah köyü yakınlarında, öbür geçit ise Hınzır dağının batısındadır.
BÜNYAN İLÇE AKARSULAR
AKARSULARI
Sarımsaklı Suyu : Türkiye ‘de akarsu rejimleri bakımından “ Yalnız gür kaynaklardan beslenen akarsulara “ verilen önemli bir örnektir. Bünyan’ ın 3 km güneydoğusundaki Göztepe denilen dağdan kaynağını alır. Kaynaktaki adı Pınarbaşı suyudur. Bu suyun kasaba içinde yaklaşık 80 m yükseklikteki çağlayandan düşüşü sırasında, üzerinde kurulan hidroelektrik santrali ile 1000 KW gücünde elektrik elde edilir.
Su kasaba içinde doğudan gelen Bük suyu ( Boğaz suyu ) ile birleşerek batıya doğru yönelir. Kayseri ovasına açılan vadisinde Sarımsaklı Barajını doldurduktan sonra Kayseri şehir merkezinin kuzeyinden batıya doğru akarak Boğaz köprüye ulaşır, burada Karasu ile birleşerek Beğdeğirmeni köyü yakınlarında Kızılırmak’ a karışır.
Sarımsaklı suyunun yağış alanı 2300 km den çok olup, ortalama akımı 4.988 m/sn dir. Azami akımı 20.0 m/sn, asgari akımı 1.80 m/sn, seviyesi 58 cm, yaklaşık boyu 90 km dir.
Bünyan şehir merkezi içme suyu ihtiyacını karşılar, ayrıca Bünyan’ daki bahçelerin ve bazı tarlaların sulanmasında da kullanılır.
Taçın Suyu: Bünyan’ ın kuzeydoğusunda Topsöğüt köyü ( Taçın ) yakınlarından doğup, güneye yönelerek Zamantı ırmağına karışır.
Bu akarsuların dışında kalan küçük akarsular şunlardır : Kahveci suyu, Elbaşı suyu, Samağır suyu, Girveli suyu ( Öz ).
BÜNYAN İLÇE GÖLLER VE PINARLAR
GÖLLER ve PINARLAR
Tuz Gölü : Tuzhisar kasabası yakınındadır. Çevresindeki ufak dere sularıyla yağmur sularının birikintilerinden meydana gelmiştir. Arazinin çoğunun çorak ve tuzlu olmasından yazın kuruyan gölün etrafında bol miktarda tuz tabakası birikmektedir. Gölün boyu 8 km, eni 4 km dir. Gölün büyük bir bölümü Sarıoğlan ilçesi sınırlarındadır.
Daha önceleri gölden tuz elde edilmekte iken, tuzun acı olması nedeniyle bu işten vaz geçilmiştir.
İlçe Merkezindeki Pınarlar :
1- Çepil suyu Camiikebir mahallesi
2- Kayapınar Halin giriş kısmında
3- Üç gözlü Halin alt kısmında
4- Hacı Ali’nin pınar Sümerbank
5- Büngüldek Şahsenem’in başlangıcında
6- Çifte çeşme Bayramlı
7- Kimya çeşme Namık Kemal İlköğretim Okulunun alt kısmında
BÜNYAN İLÇE YAYLALAR
YAYLALARI
Bünyan ilçesinin genel görünümünde yaylalar birinci sırayı alır. İlçe merkezinde ve bağlı köylerindeki yaylalarda hayvancılık yapılır.
Merkez sınırları içerisinde Koramaz dağları silsilesinde yer alan yaylaların en önemlileri şunlardır: Çiçekli, Başınyayla, Çalapverdi, İsril, Balkaya, Fakılar ve Eğriyıldır.
BÜNYAN İLÇE TURİZM
Kayseri il merkezine yakınlığı nedeniyle günübirlik turizm için önemli potansiyel olduğundan değerlendirilmektedir. Sarımsaklı Suyunun çıkış yeri olan Pınarbaşı mevkii, Kayabaşı, Kayaaltı, Sarımsaklı Vadisi gibi özellikleri nedeniyle mesire amaçlı turizme uygundur.
Ayrıca, Kayabaşı Mağaraları, Samağır Köyündeki Mağaralar, Doğanlar Mahallesindeki Şammaspir Kilisesi, İlhanlılar dönemine ait Cami-i Kebir, Kayseri - 
Sivas Karayolunun 47 nci kilometresi Sultanhanı Köyünde bulunan Sultan Hanı, Karadayı köyünde bulunan Karatay Hanı, Büyük Bürüngüz Köyünde bulunan Sultan Alaaddin Camii, Selçuklu Mezarları, Dulkadiroğlu Beyliği dönemine ait Samağır Köyünde bulunan Abdurrahman Gazi Türbesi, Karakaya Beldesinde bulunan Seyit Halil Türbesi, Osmanlılar dönemine ait Yenice Mahallesindeki Papaz Çeşmesi, Büyük Bürüngüz Köyündeki Daniş Ali Bey Camii, Çeşmesi ve Yazıcı Çeşmesi gibi tarih abidesi eserlerle doludur.
Bünyan turizm alanları tarihi, jeomorfolojik yapı, halıcılık ve doğal güzellik yönünden zengin bir yapıya sahip olma-sına rağmen iyi tanıtım yapılamadığın-dan yeterli seviyede turizm faaliyetleri gerçekleşmemiştir. Ancak Kayseri İl Merkezine yakın olduğundan (40 km) günübirlik turizm için önemli potansiyel olduğundan Pınarbaşı mevkii, Kayabaşı, Kayaaltı, Sarımsaklı Vadisi gibi özellikleri nedeniyle mesire amaçlı turizm yapılmaktadır.
TUZLA (PALAS) GÖLÜ
Rakım : 1132m. Koordinat : 390 02' K 350 49' G
Tuzla Gölü, İç Anadolu da insanoğlunun olumsuz etkilerinden kısmen kurtulmayı başaran tek tuzlu göldür. Göl (25-35 km2) Kayserinin 40 km. kuzeydoğusunda bulunan Palas Ovasının (106 km2) bir parçasıdır.
Çöküntü ovası karakterinde olan Palas Ovası, kendisini çevreleyen Kırkkız ve Işıl Tepesi, Göztepe ve Elmalı Dağı gibi önemli yükseltiler nedeniyle kapalı havza olma özelliğindedir.
Ovanın batısında yer alan göl, kuzey-güney yönünde, ince uzun bir görünüme sahiptir. Gölün önemli su kaynaklarını göle doğudan giren Değirmen deresi, güneydoğusunda Yertaşpınar, güneyinden giren Körpınar, Başpınar ve Soğukpınar oluşturur.
Yer altı, yağmur ve kar sularının yanı sıra, gölün doğusunda bulunan ıslak çayır alanlarının taşkın suları ise gölü besleyen diğer su kaynaklarıdır. Kuzeyinde bir set gibi duran tepeleriyle, Kızılırmak Nehrinden ayrılan Tuzla Gölünün çevresinde, sazlıklar, ıslak çayırlar, tuzcul bitki bozkırları, mera ve tarım arazileri yer alır.
Yaz aylarında yağışın azalmasına ve buharlaşmanın da artmasına bağlı olarak göl alanı daralmakta, suyun içindeki tuz göl kenarında çökelmektedir. Göl suyunun çekildiği alanlarda 10-15 cm kalınlığında tuz tabakası oluşmaktadır.

1993 yılında 1. derece doğal sit alanı ilan edilen Tuzla Gölü, aynı zamanda Türkiye'nin yeni Ramsar alanları listesindedir.

Gölün çevresi M.Ö. II. bin yılın başlarından günümüze, Hititlerden Osmanlı devletine kadar bir çok medeniyetin yerleşim alanı olmuş, göç ve ticaret yollarının önemli kesişim yerlerinden biri olma niteliğini taşımıştır.

Tarihi İpek Yolu üzerinde yer alan göl ve çevresinde, günümüze kadar ayakta kalmayı başarmış olan Sultanhanı gibi birçok han, kervansaray, cami ve külliye bulunur. Tuzhisar ve Palas beldeleri, Sultanhanı, Karahıdır, Ömürlü, Ömerhacılı ve Üzerlik köyleri bölgenin bu günkü önemli yerleşimleridir.

Sarıoğlan ve Bünyan ilçelerine bağlı olan bu yerleşimlerin toplam nüfusu 13.000'dir.



GÖLÜN KÜRESEL VE ULUSAL ÖNEMİ

Afrika, Asya ve Avrupa kuş göç yollarının birleşme noktası olan Kayseri; Hürmetçi Sazlığı, Sultansazlığı ve Tuzla Gölü gibi önemli sulak alanlara sahiptir.

Geniş ve farklı ekosistemlerin bir arada bulunmasıyla Tuzla Gölü, zengin bir biyolojik çeşitliliği barındırıyor. Türkiye Kuşları Kırmızı Listesi ve IUCN kırmızı listesine göre nesli tehlike altında olan türler arasında bulunan toy (Otis tarda), büyük cılıbıt (Charadrius leshenaultii), akça cılıbıt (Charadrius alexandrinus), angıt (Tadorna ferruginea), mahmuzlu kızkuşu (Hoplopterus spinosus), küçük kerkenez (Falco naumanni) gibi kuş türlerinden bazıları bölgede göç döneminde görülmekte, bazıları ise bölgede üremektedir.

Bölgeye endemik bir bitki türü olan Işıl lalesini {TuIipa armena Boiss. var lyrica (Baker) Marais} bölgenin kuzey tepelerinde görmek mümkün. Dünyada sadece Sultansazlığında ve Tuzla Gölü’nde bulunan Elymus elongatus (Host) Runemark ise gölün doğu ve kuzey kıyılarına yayılmış durumdadır. Önemli kuş ve bitki türlerinin yanında alaca kokarca (Vormela peregusna), arap tavşanı (Allactaga williamsi), gelengi (Spermophilus xanthoprymnus), tilki (Vulpes vulpes), kurt (Canis lupus) gibi memeli hayvan türlerinin bölgede üremesi ve barınması, bölgenin yaban hayatı için önemini daha da arttırmadır.
BÜNYAN İLÇE EĞİTİM
Eğitim
İlçe, eğitime düşkün bir yapıya sahip olup, çok yaşlıların dışında okuma yazma bilmeyen yok gibidir. Okuma yazma oranı % 99 dur.
1 Müdür, 2 Şube Müdürü (Biri Şube Müdürü V), 4 Şef (Biri görevlendirme), 2 Memur, 1 Şoför ve 2 Hizmetli ve İşçi Kadrosunda (1 Sekreter) ile Hükümet Konağının 3. katında faaliyetlerini sürdürmektedir.

İLKÖĞRETİM:

İlçe genelinde; Merkez’de 3, kasabalarda 7 ve köylerde 6 olmak üzere toplam 16 tane
2/24
8 sınıflı ilköğretim okulu mevcuttur. Yine, İlçe Merkezi’nde olmak üzere 2 tane 1 - 5 sınıflı okul vardır. Köylerde ise, birleştirilmiş sınıf uygulaması yapılan 7 tane ilköğretim okulu bulunmaktadır. İlçe Merkezinde öğrenci yetersizliğinden dolayı 5 derslikli Çağlayan İlköğretim Okulu, Köylerde ise Sultanhanı, Kardeşler ve Karahıdır köyleri 2010-2011 eğitim öğretim yılından itibaren eğitim-öğretime kapatılmıştır.
İlçemize bağlı 24 köyden birinde ( Asmakaya ) nüfus azlığı nedeniyle hiç okul açılmamış olup, 3 köyümüzde (Dağardı, Musaşeyh ve Yağmurbey) nüfus azalması sebebiyle öğrenci yokluğundan okullarımız kapalıdır. Emirören, Girveli ve Karacaören köyümüzdeki okullar taşımalı kapsamına alındığından, Kösehacılı Köyü’nden (1) öğrenci Pansiyonlu İlköğretim Okullarına yerleştirildiğinden kapalı durumdadır.
Koyunabdal Beldesi Danişment Mahallesi ilköğretim okulu (2) öğrencisi Pansiyonlu İlköğretim Okullarına yerleştirilmiştir.
2009-2010 eğitim -öğretim yılında I. Kademesi açık olan İğdecik İlköğretim Okulunun 2. Kademe öğrencileri (19 öğrenci) taşıma kapsamına alınıp, taşıyıcı bulunmadığından 1. kademesi açık olan Pirahmet İlköğretim Okulu 2. Kademe öğrencileri (31 öğrenci) okullarının Koyunabdal Kasabası Mahallesi olduğundan taşıma kapsamına alınmamış olup iki okulun öğrencileri Pansiyonlu İlköğretim Okullarına yerleştirilmiş ancak veliler öğrencileri Pansiyonlu İlköğretim Okullarına göndermediklerinden taşıma giderleri SYDV tarafından karşılanarak öğrencilerin eğitim öğretime devamları sağlanmıştır.

TAŞIMALI EĞİTİM :
2011–2012 yılında taşımalı eğitim kapsamına alınan yerleşim birimlerinden Karacaören, Sultanhanı, Karahıdır Köylerinden Taşıma Merkezi olan B.Tuzhisar İlköğretim Okuluna 54 öğrenci, Kardeşler ve Burhaniye Köylerinden Taşıma Merkezi olan Karakaya İlköğretim Okuluna 35 Öğrenci, Taşıma Kapsamına alınıpta ihalesi yapılamayan okullarımızdan SYDV tarafından Taşıma Merkezi olan Elbaşı Şh.J.Er.Zafer Akkaş İlköğretim Okuluna Ağcalı Köyünden 22 öğrenci, yine Taşıma Merkezi olan Y.Süksün İlköğretim Okuluna Sıvgın Köyünden 18 öğrenci, Emirören Köyünden 11 öğrenci, Akçatı Köyünden 14 öğrenci ve Hazarşah Köyünden 11 öğrenci olmak olmak üzere Toplam 247 İlköğretim Okulu öğrencisinin taşıması yapılmaktadır. Ortaöğretim Taşıma Merkezi olan Şp.P.Teğ.Bekir Öztürk Ç.P.L’ne Toplam 46 öğrenci, B.Tuzhisar Ç.P.L’ne ise 22 öğrenci olmak üzere Toplam 68 öğrenci taşınmaktadır.
2011-2012 dönemi öğrenci taşıması için ihale bedeli olarak 80.520,48 TL. aynı dönem için taşımalı yemek gideri olarak ‘ta 24.565.68YTL. harcama yapılmıştır.

ORTA ÖĞRETİM :
İlçe genelinde, beşi merkez biri Büyük Tuzhisar biride Akmescit Beldesinde olmak üzere Milli Eğitim Bakanlığına bağlı toplam 8 lise mevcut olup bu liseler: Bünyan Anadolu Lisesi,Bünyan Anadolu Öğretmen Lisesi, Şehit Piyade Teğmen Bekir Öztürk Çok Programlı Lisesi, Anadolu Teknik Lise, Endüstri Meslek Lisesi ve Mesleki Eğitim Merkezi, Naci Baydemir İmam-Hatip Lisesi, B.Tuzhisar Çok Programlı Lisesi, Akmescit Çok Programlı Lisesi ve Sağlık Meslek Lisesi (Sağlık Bakanlığına bağlı olan okul 2005-2006 yılında müdürlüğümüze bağlandı) dir.
2011-2012 Eğitim Öğretim yılında Mehmet Alim Çınar Anaokulu eğitim-öğretime başlamıştır.

ÖĞRENCİ DURUMU:
Özel Eğitim : Merkez Namık Kemal İlköğretim Okulu 3 Kız ve 3 Erkek öğrenci olmak üzere toplam 6 öğrenci, bulunmaktadır.

Okul Öncesi :


Merkez
Köy



Toplam

Kız :71 +… Erkek 82 =153

Kız :103+Erkek 113 = 216

=

Kız : 174+Erkek 195 = 369






İlköğretim :


Merkez
Köy



Toplam

Kız:780+Erkek :734 =1514

Kız:1272+Erkek:1280 =2552

=

Kız 2052+ Erkek: 2014 = 4066







Orta Öğretim:


Merkez
Köy



Toplam

Kız: 865+Erkek:818= 1683

Kız :97 + Erkek :122= 219

=

Kız: 962 Erkek: 940 = 1902





GENEL TOPLAM :


Merkez
Köy



Toplam

Kız:1716+Erkek:1634 =3350

Kız:1472+Erkek:1515= 2987

=

Kız: 3188+ Erkek:3149 = 6337







Öğretmen Durumu:


Okul Öncesi
:

Merkez

8



Köy

4

=

12

Sınıf Öğretmeni

:

Merkez

52

+

Köy

93

=

145

Branş (İlköğretim)

:

Merkez

44

+

Köy

65

=

109

Branş Öğretmeni Lise

:

Merkez

132



Köy

39



171

Toplam Öğretmen Sayısı

:

Merkez

236

+

Köy

201

=

437

Okul Yöneticileri ve sözleşmeli öğretmenler dahil toplam öğretmen sayısı: 437
Ayrıca;
Özel altsınıf öğretmeni : -
Ücretli Anasınıfı Öğretmeni : 13
Ücretli Sınıf Öğretmeni : 13
Ücretli Branş Öğretmeni : 41
Olmak üzere toplam : 67Anasınıfı, sınıf, özel alt sınıf ve branş alanlarında ücretli öğretmen çalışmaktadır.


YURT VE PANSİYONLAR
İlçe Merkezinde; Naci Baydemir İmam-Hatip Lisesi bünyesinde Din Öğretimi Genel Müdürlüğüne bağlı 75 yatak kapasiteli Devlet Parasız Yatılı Erkek Öğrenci Pansiyonu ve 72 ile 62 yatak kapasiteli 2 Özel Erkek Öğrenci Yurdu ve 65 ile 16 yatak kapasiteli 2 Özel Kız Öğrenci Yurdu olmak üzere 5yurt bulunmaktadır. Bu yurtların toplam yatak kapasitesi 290 dır.
2011- 2012 öğretim yılında pansiyon ve yurtlarımızda 172 (Erkek) + 54 (Kız) olmak üzere toplam 226 öğrenci barınmaktadır.
İlçede ayrıca, Sabancı Vakfı tarafından bağışlanan 9 yataklı bir öğretmen evi ve lokali mevcuttur.

HALK EĞİTİMİ MERKEZİ MÜDÜRLÜĞÜ
1 Müdür, 2 Müdür yardımcısı ve 1 Hizmetli ile Bünyan Şehit Piyade Teğmen Bekir Öztürk Çok Programlı Lisesi Müdürlüğü binasında faaliyetlerini sürdürmektedir.

Genel Kurslar:
Arapça Kursu(1 Kurs); Naci Baydemir İHL’de açılan kursa 16 erkek 16 kız olmak üzere toplam 32 öğrenci katılmaktadır.
Avcı Eğitimi Kursu(1 Kurs); Karakaya Kasabası’nda yapılan 1 kursa toplam 40 erkek kursiyer katılmıştır.
Çeyiz Ürünleri Hazırlama Kursu( 4 Kurs); 1 merkez bina,1 Camiicedit Mahallesi,1 Sağlık Mahallesi ve 1 Fatih Mahallesinde yapılan 4 kursta toplam 62 bayan kursiyer katılmıştır.
Elde Kurdele İşi Kursu ( 2 Kurs); 1 Tuzhisar Kasabası, 1 Yeni Süksün Kasabası olmak üzere 2 kursta toplam 29 kadın kursiyer katılmıştır.
4/24
Fen ve Teknoloji Kursu(1 Kurs); Ş,J.Er Z.Akkaş İ. O ‘da açılan kursa 10 erkek 11 kız olmak üzere toplam 21 öğrenci katılmıştır.
Matematik Kursu Kursu(1 Kurs); Ş,J.Er Z.Akkaş İ. O ‘da açılan kursa 10 erkek 11 kız olmak üzere toplam 21 öğrenci katılmıştır.
Seviye Belirleme Sınavlarına Hazırlık Kursu(5 Kurs); 3 Tuzhisar İ.O’da ve 2 Atatürk İ.O’da yapılan 5 kursa 35 erkek öğrenci ve 54 kız öğrenci olmak üzere toplam 84 öğrenci katılmıştır.
Tabii Kumaş Çiçek Yapımı Kursu( 4 Kurs); 1 merkez bina,1 Camiicedit Mahallesi,1 Sağlık Mahallesi ve 1 Fatih Mahallesinde yapılan 4 kursta toplam 62 bayan kursiyer katılmıştır

Mesleki ve Teknik Kurslar:
Bilgisayar Kullanımı( Operatörlüğü) Kursu ( 2 Kurs); 2 Halk Eğitimi Merkezi binasında açılan 2 kursa 10 erkek 28 kadın kursiyer olmak üzere toplam 38 kursiyer katılmıştır.
Katı ve Sıvı Yakıtlı Kalorifer Ateşçiliği Kursu(1 Kurs); Naci Baydemir İHL’de yapılan 1 kursa 22 erkek 2 kadın olmak üzere toplam 24 kursiyer katılmıştır.

Ana –Kız Okuldayız Okuma Yazma Kampanyası Kapsamında Açılan Okuma Yazma Kursları
I.Kademe Okuma-Yazma Kursu( 18 Kurs); Müdürlüğümüze bağlı İlçe Merkezi, Kasaba ve Köy İlköğretim Okullarında 18 adet kurs açılmış olup açılan bu kurslara 313 kursiyer katılmıştır.
Okuma ve Yazma II. Kademe Sınavı Kursu(2 Kurs); 2 Halk Eğitimi Merkez binada açılan 2 kursa 1 erkek 2i kadın kursiyer olmak üzere toplam 3 kursiyer katılmıştır.

2010–2011 ÖĞRETİM YILI YAZ DÖNEMİ İÇİN AÇILMASI PLANLANAN KURSLAR:

Halk Oyunları
Bilgisayar Kullanımı Kursu
Pratik İngilizce Kursu
Ana – Kız Okuldayız Kampanyası (I.ve II. Kademe Okuma)
Voleybol Kursu
Diksiyon Kursu
Taekwondo Kursu
Ayrıca 09-10 Haziran 2011 tarihleri arasında 2010 – 2011 eğitim ve öğretim yılı el sanatları alanında yapılan kurslardaki kursiyerlerin çalışmalarına ilişkin sergi faaliyeti merkez binada düzenlenmiştir.
Müdürlüğün kendine ait bir hizmet binasının olmayışı, hizmetleri son derece güçleştirmektedir. İlçede, her türlü toplantı, panel, konferans, sosyal ve kültürel faaliyetlerin yapılacağı bir salonun yokluğu da, halk eğitim hizmet binasını gerekli kılmaktadır.
Ayrıca KİEM ( Kamu Internet Erişimi Merkezi ) tarafından 2007 yılında 15+1 bilişim teknolojileri sınıfı Bünyan Şehit Piyade Teğmen Bekir Öztürk Çok Programlı Lisesi’nde Müdürlüğü binasında kurulmuş olup kullanıma açıktır. Halen bir bilgisayar kullanımı kursu devam etmektedir.

MESLEKİ EĞİTİM MERKEZİ MÜDÜRLÜĞÜ

Mesleki Eğitim Merkezi, Anadolu Teknik Lise ve Endüstri Meslek Lisesi bünyesinde olup, Merkez tarafından, geçen eğitim - öğretim yılında, çeşitli meslek dalında sınavla 1 ustalık belgesi verilmiştir.

MTSK KURSLARI
İlçemizde 2 adet MTSK kursu bulunmaktadır. Bunlar Özel Bora Motorlu Taşıtlar Sürücü Kursu ve Özel Mesut Uçan Motorlu Taşıtlar Sürücü Kursudur.
5/24
Hayırseverlerin İlçe eğitimine katkıları oldukça üst seviyede olup, hayırseverler kanalıyla İlçede 1 lise, 2 si kasabalarda (Akmescit ve Koyunabdal) ve 3 ü de köylerde Karadayı, Köprübaşı ve Samağır) olmak üzere toplam 5 ilköğretim okulu yaptırılmış, bir çok okul da onarımlardan geçirilmiştir.
İlçede fakülte veya yüksek okul bulunmamaktadır. Ancak, İlçeye 1 yüksek okul açılması için protokol yapılmış olup, eğitime 2007-2008 öğretim yılında başlanması planlanmış ancak hizmet binası yapımının gecikmesi ve halen inşaatının devam etmesi nedeniyle eğitim-öğretime açılamamıştır.
İlçemize 250 kişilik yurt yapılması için, Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Bölge Müdürlüğü tarafından 2011 yılı yatırım programına alınmıştır. Belediye tarafından arsa tahsisi yapılarak ilgili kuruma bildirilmiştir.

YATIRIMLAR:

Müdürlükçe 2011 yılında programa alınması teklif edilen inşaat ve ilaveler şunlardır:
İlçe Merkezine P.İ.O. yapımı,
Halk Eğitimi Merkezi Müdürlüğü Hizmet Binası,
Anadolu Lisesi hizmet binası (24 derslik)
Büyüktuzhisar Çok Programlı Lisesine hizmet binası(yatırım programına alınmış,ihale aşamasına getirilmiş olup 2011 yılı içerisinde ihalesi yapılıp,inşaatın başlanılması planlanmıştır.
Orta Öğretim öğrencileri için (150 öğrenci kapasiteli) kız öğrenci yurdu,
Orta Öğretim öğrencileri için (150 öğrenci kapasiteli) erkek öğrenci yurdu,
Şehit Piyade Teğmen Bekir Öztürk Çok Programlı Lisesi bahçesine Spor Salonu.

2011 YILI İÇERİSİNDE YAPILAN YATIRIMLAR VE ONARIM:
1-Yeni bina

Yeni Mahalle İlköğretim Okulu binasının yerine 14 derslikli yeni hizmet binası yapımı programa alınmış yapımı devam etmektedir.
Yeni Süksün İlköğretim Okuluna ek bina yapımı tamamlanmıştır.
Hayırsever Velioğlu Ltd. Şti. tarafından Güllüce Kasabasında yaptırılan Velioğlu İlköğretim Okulu 2011-2012 eğitim-öğretim yılında hizmete girmiştir.
d. B.Tuzhisar Çok Programlı Lisesi Hizmet Binası 16 derslik olarak ihalesi yapılmış ve 23/09/2010 tarihinde inşaatına başlanmış olup 20/08/2012 tarihinde bitirilmesi planlanmıştır.

İlçe Merkezi’nde uzak doğu sporlarının öğretildiği 2 spor kulübü bulunmaktadır. 1 kapalı spor salonu, 1 halı saha ve 1 açık spor sahası vardır.
BÜNYAN İLÇE SAĞLIK
Sağlık:
Sağlık Grup Başkanlığı bünyesinde ;İlçe Merkezinde 30 yataklı bir Devlet Hastanesi, bir tanesi ilçe merkezi 3 tanesi kasabalarda olmak üzere 4 tane Aile Sağlığı Merkezi, 10 tanede Sağlık Evi bulunmaktadır.
Aile Sağlığı Merkezi olan yerler İlçe Merkezi, Akmescit Kasabası,Büyük Tuzhisar Kasabası,Elbaşı Kasabasıdır.
Sağlık Evleri Yeni Süksün Kasabası, Güllüce Kasabası, Karakaya Kasabası, Koyunabdal Kasabası, Sultanhanı Köyü , Karadayı, Köprübaşı, Samağır, İğdecik ve Akçatı Köyleridir. Koyunabdal ve Güllüce Sağlık Evleri personel olmadığından kapalıdır.
Aile Sağlığı Merkezlerimizde; 10 doktor ve 10 aile sağlığı elemanı ile hizmet verilmektedir.
Toplum Sağlığı Merkezi’nde 1 doktor, 2 sağlık memuru, 1 ebe, 2 çevre sağlığı teknisyeni, 2 memur, 1 labaratuar teknisyeni, 2 tıbbi sekreter, 4 hizmetli, 2 şoför bulunmaktadır.
6/24
Devlet Hastanesinde; 2 Genel Cerrahi Uzmanı, 1 anestezi uzmanı, 1 çocuk hastalıkları uzmanı, 2 dahiliye uzmanı, 5 Pratisyen Doktor, 4 Diş Hekimi, 1 eczacı,1 Hastane Müdürü,1 Hastane Müdür vekili,1 Başhemşire, 1 psikolog, 1 diyetisyen, 1 ayniyat Saymanı, 1 ambar memuru, 1 elektrik teknisyeni, 17 Hemşire, 16 Ebe, 15 Memur, 16 Sağlık Memuru, 4 Anestezi Teknisyeni, 8 Laboratuar Teknisyeni, 5 Röntgen Teknisyeni,8 Acil Tıp Teknisyeni, 6 Şoför,1 Aşçı,14 Hizmetli, 4 Güvenlik Görevlisi,17 Temizlik şirketi elemanı, 5 bilgi işlemci (şirkete bağlı) görev yapmaktadır.
Hastanemizde 2011 Aralık sonu itibariyle; Dahiliye servisinde 394, Kadın Hastalıkları ve Doğum Servisinde 213, Genel Cerrahi Servisinde 488, Çocuk Hastalıkları servisinde 651, Diyaliz Servisinde 7 olmak üzere toplam 1753 hasta servislerde yatarak tedavi görmüştür.
Hastanemizde 3 adet diş ünitesi bulunmakta olup, 2011 Aralık sonu itibariyle 17.858 hasta muayene edilmiştir. Bunlardan, 3.685 diş çekimi, 2.025 diş dolgusu, 786 kanal tedavisi ve 3.788 protez yapılmıştır.
2011 Aralık sonu itibariyle; Dahiliye Polikliniğinde 19.836, Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniğinde 4.789, Genel Cerrahi Polikliniğinde 9.570, Çocuk Hastalıkları Polikliniğinde 9.238, Diş Ünitesinde 18.141, Acil Polikliniğinde 106.550 ve Hemodiyaliz 7 olmak üzere toplam 168.131 hasta muayene edilmiştir.
Hastanemiz röntgen ünitesinde 2 adet 500 mili amperlik röntgen makinesi bulunmaktadır. Direkt ve endirekt röntgen grafikleri çekilmektedir.2011 Aralık sonu itibariyle 20.240 hastaya 34.775 röntgen filmi çekilmiştir. 5.022 hastaya ultrason cihazı ile muayenesi yapılmıştır. 5.924 hastanın EKG grafiği çekilmiştir. 134 hastaya kolonoskobi, 348 hastaya endeskobi cihazı ile tanı koyma yöntemi kullanılmıştır.
30/12/2011 günü itibariyle, Yeşil Kart sistemi kapatılmıştır. Sağlık Grup Başkanlığı Hizmetlerinde ise 1 Kartal marka otomobil,1 adet ford transit Marka Ambulans bulunmaktadır.
BÜNYAN İLÇE EKONOMİ

BÜNYAN’IN EKONOMİK YAPISINA GENEL BAKIŞ


İlçe ekonomisinde tarım ve hayvancılığın yanında halıcılık ve yapı işçiliği de önemli bir yer tutar.

Tarla tarımı hemen hemen her köyde yapılmaktadır, sadece hayvancılıkla geçinen köy yoktur.Ekonomisinde hayvancılığın önemli yer tuttuğu köyler vardır.

Genellikle Türkmen köylerinde tarıma göre hayvancılık daha ağır basar.

A. TARIM

Tarımın temel dayanağı tarla ürünleridir. İlçenin ekilebilir topraklarının %93.3 gibi büyük bölümü tarla olarak geri kalan küçük bölümleri bağ-bahçe % 3.9, çayır % 2.8 olarak kullanılmaktadır.

Tarlaların % 58.6 gibi önemli bir bölümü tahıla ayrılmıştır. Bakliyat ve öteki ürünlere ayrılan bölümü % 13.7 dir. Endüstri ve hayvan yemi ürünleri % 2.1 gibi küçük bir bölümü ihtiva eder.

Genellikle tarım ürünlerinden buğday, arpa ve yulaf köy dışında satılan ürünlerdir. Soğan, patates, elma gibi ürünleri dışarıya satan köy sayısı çok azdır. Altı, yedi köyde de şeker pancarı ekimi yapılır.

İlçe tarımında verim düşüktür. Bunun başlıca sebebi, sulu tarımın az olmasıdır.

İlçede tarım ve hayvancılıkla ilgili kurum Tarım, Orman Köy İşleri müdürlüğüdür.1985 yılında üç bakanlık birleşerek bir bakanlık olmuştur. Tarım ve hayvancılıkta ıslah çalışmaları aynı bakanlıkça yürütülmektedir.

Ziraat Müdürlüğünün görevleri :
1- Bitkisel ürünlerin geliştirilmesi, birim sahadan azami verimin alınması
2- Yeni çeşitlerin ( Tohum, fidan gibi ) çiftçiye intikali
3- Damızlık hayvanların ( Civciv, İnek gibi ) çiftçiye dağıtımı
4- Zirai yayım ( Tarım kuruluşlarından alınan bilgilerin çiftçiye aktarılması. )

B. HAYVANCILIK

İlçede C.C.T.Tarım ve Hayvancılık L.t.d. 'nin 1000 baş kapasiteli süt sığırcılığı tesisi ve PAR Şirketler Grubunun 600 baş kapasiteli ileride süt üretimini amaçlayan yatırımları bulunmaktadır. İlçede bir iki köy haricinde hayvancılık gelişmemiştir. Ancak bazı aileler geçimlerini bu yoldan temin etmektedirler. İlçe genelindeki hayvancılık, ailelerin ihtiyacını karşılayacak durumdadır. Son zamanlarda hayvancılık daha da güçleşmektedir. Bunun sebebi hayvan otlayacak meraların tarla yapılmasıdır.

Hayvancılığın gelişmemesinde başlıca etkenler :
1- Ahır hayvancılığının gelişmemesi
2- Yem bitkilerinin yeteri kadar yetiştirilmemesi.
3- Endüstri yeminden yeteri kadar faydalanılmaması
4- Hayvan ırkının yerli olması
5- Hayvan ürünlerinin iyi değerlendirilememesi

Son zamanlarda besi hayvancılığına ilgi artmıştır. Bu türlü girişimler devlet tarafından da desteklenmektedir.

Veterinerlik İlçemiz veterinerliğince örnek bir çalışma yapılarak hayvan ıslahı ve tedavisi için aşırı bir çaba gösterilmektedir. Çevredeki besi ahırları kontrol altına alınarak hayvan bakımı ve tedavisi hakkında gerekli bilgiler verilmektedir.

Veterinerliğin Görevleri :
» Hayvandan elde edilen ürünlerin birim başına verimini artırmak
» Hayvan ıslahı ( Tabii ve suni tohumlama )
» Hayvanları hastalıklara karşı koruyucu tedbir alma ( Aşı )
» Zoonos ( İnsanlardan hayvanlara, hayvanlardan insanlara geçen kuduz, tüberküloz, malta humması gibi ) hastalıklarla mücadele
» Hayvan ürünlerinin kontrolü ( Mezbaha gibi )
» Yurt içi, yurt dılı hayvan hareketlerinin kontrolü

İlçe genelinde toplam canlı hayvan sayısı 83708 dır. Bunun 22749’ i büyük baş, 33172’ i küçük baş, 27787’ı kümes hayvanıdır.

C. HALICILIK

İlçe ekonomisinde halıcılığın yeri büyüktür. Bazı aileler geçimini yalnız halıcılıkla temin etmektedir. (Ayrıntılı bilgiye halıcılık bölümünden ulaşılabilir.)

D. SANAYİ VE TİCARET
BÜNYAN İLÇE VE KÖYLERİNİN NÜFUSU
BÜNYAN KAYMAKAMLIĞI
BÜNYAN İLÇESİ MERKEZ NÜFUSU İLE KASABA VE KÖYLERİN NÜFUSU İLE MERKEZE UZAKLIKLARI VE YOL DURUMU

İLÇE ADI: BÜNYAN 1997 YILI NÜFUSU 2000 YILI NÜFUSU İLÇE MERKEZİNE UZAKLIĞI (KM) YOL DURUMU (KM)
ASFALT STABİLİZE HAM YOL
ŞEHİR (MERKEZ) 12113 12510 MERKEZ
AKMESCİT 2554 2498 38 KM 38
BÜYÜK BÜRÜNGÜZ 2240 1686 24 KM 24
BÜYÜK TUZHİSAR 2623 2868 13 KM 13
ELBAŞI 2027 2366 26 KM 26
GÜLLÜCE 2111 2135 15 KM 15
KARAKAYA 2164 2411 24 KM 24
KOYUNABDAL 1575 2005 27 KM 27
YENİSÜKSÜN 1862 2575 20 KM 20
KASABA TOPLAM 17156 18544 187 KM 187 0
AĞCALI 367 387 26 KM 26
AKÇATI 368 317 18 KM 18
ASMAKAYA 23 41 22 KM 16 6
BURHANİYE 389 394 15 KM 15
DAĞARDI 108 73 20 KM 15 5
EKİNCİLER 550 683 37 KM 37
EMİRÖREN 105 141 23 KM 23
GİRVELİ 192 183 37 KM 37
HAZARŞAH 452 392 16 KM 16
İĞDECİK 360 352 19 KM 19
KAHVECİ 369 351 23 KM 23
KARACAÖREN 282 263 17 KM 17
KARADAYI 901 833 30 KM 30
KARAHIDIR 285 321 19 KM 19
KARDEŞLER 183 181 17 KM 17
KÖPRÜBAŞI 1813 839 27 KM 27
KÖSEHACILI 73 80 13 KM 9 4
MUSAŞEYH 23 30 11 KM 11
SAMAĞIR 496 581 33 KM 33
SIVGIN 373 312 26 KM 26
SULTANHANI 430 392 18 KM 18
TOPSÖĞÜT 563 561 25 KM 25
YAĞMURBEYLİ 157 169 27 KM 23 4
YÜNÖREN 568 612 35 KM 35
KÖY TOPLAM 9430 8488 554 KM 535 19 0
KASABA VE KÖYLER TOPLAM 26586 27032 741 KM 722 19 0
GENEL TOPLAM 38699 39542 741 KM 722 19 0

YILLARA GÖRE BÜNYAN İLÇE MERKEZİNİN NÜFUSU


1500.........................498

1520.........................578

1831........................1457

1927........................4061

1935........................3923

1940........................4302

1945........................5175

1950........................5422

1955........................6192

1960........................7431

1965........................8467

1970........................9332

1980........................12246

1985........................13007

1990........................13653

1995........................13412

2000........................12510